Alergie u osób z toczniem

Różnorodne alergie na pyłki roślin, zwierzęta, żywność, leki i inne rzeczy obecne w środowisku są bardzo częste w ogólnej populacji ludzkiej. Wiele osób, które choruje na toczeń, ma również alergie. Często zastanawiam się, czy takie uczulenia mogą pojawiać się właśnie ze względu na zmieniony chorobowo układ odpornościowy pacjenta z toczniem. Chociaż niektóre wcześniejsze badania faktycznie sugerowały możliwość pojawienia się większej liczby alergii u pacjentów z toczniem, w badaniach, które są bardziej aktualne, nadal nie udało się udowodnić tej tezy jednoznacznie.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Z pewnością ludzie, którzy mają toczeń, mają zwiększoną reakcję na antybiotyki, sulfonamidy (jak omówiono we wcześniejszej części książki), jest to jednak inny typ reakcji, niż to, co lekarze zwykli klasyfikować jako prawdziwą reakcję alergiczną. Jednym z popularnych metod leczenia alergii jest to, aby ataki alergii były leczone tym, co lekarze nazywają immunoterapią alergii.

Jednakże, z powodu zwiększonego powstawania autoprzeciwciał po immunoterapii, w 1989 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleciła, by ​​ludzie, którzy mają choroby autoimmunologiczne, (takie jak SLE) nie otrzymywali immunoterapii. W związku z tym, najlepszym wyjściem jest to, by spróbować stosowania u takich osób innych form terapii alergii zamiast wspomnianej powyżej immunoterapii. Nie znaczy to jednak, że ataki alergii nie mogą być odpowiednio leczone u ludzi, którzy mają SLE. Jednakże, jeśli osoba, która ma toczeń, a może uzyskać ulgę z powodu alergii tylko na sposób zastosowania immunoterapii, ważne jest, aby uświadomić sobie, że zawsze istnieje możliwość zaostrzenia się jego SLE po zakończeniu cyklu immunoterapii.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

1. Istotne zaangażowanie narządów (na przykład nerek, mózgu, serca, i tak dalej) zazwyczaj wymaga stosowania silniejszych leków immunosupresyjnych i steroidów. Takie formy choroby zazwyczaj występują częściej u młodych ludzi, którzy mają toczeń (na przykład, osiemdziesiąt procent przypadków odnotowuje się u dzieci) w porównaniu do starszych osób mających toczeń (dwadzieścia procent przypadków zachorowań odnotowuje się u osób w wieku powyżej pięćdziesiątego roku życia).

2. Troska o młodzież, która choruje na toczeń, przedstawia liczne problemy – zarówno dla samych nastolatków, jak też dla ich rodziców. Problemy te mogą dotyczyć socjalizacji, szkoły, następstw przyjmowania leków i występują u takich pacjentów znacznie częściej w porównaniu do osób starszych, którzy mają toczeń.

3. Chociaż starsi ludzie, którzy mają toczeń, mogą mieć mniejsze ryzyko ciężkiego uszkodzenia narządów od tocznia, to są oni narażeni na większe ilości trwałych uszkodzeń narządów. Problem ten najprawdopodobniej wyjaśnia zwiększona podatność na ogólne uszkodzenia narządów w wyniku starzenia.

4. Uważa się, że mężczyźni mogą mieć częściej ciężką postać choroby, niż kobiety, które mają toczeń. Jednak nie zostało to do końca udowodnione.

5. Pacjenci pochodzenia afroamerykańskiego i latynoskiego wykazują tendencję do zapadania na bardziej poważne choroby w porównaniu z ich odpowiednikami pośród osób rasy kaukaskiej. Jednak może to być związane raczej ze zwiększoną częstością występowania ubóstwa w tych grupach etnicznych.

6. Afroamerykanie mogą mieć większe trudności z reagowaniem na pewne terapie, takie jak stosowanie cyklofosfamidu i azatiopryny do toczniowego zapalenia nerek. Często też wymagają oni użycia większych dawek mykofenolanu w porównaniu z ich odpowiednikami rasy kaukaskiej.

7. Większość prawdziwych alergii prawdopodobnie nie występuje z częstszym nasileniem u osób z toczniem.

8. Większość ludzi, którzy mają toczeń, prawdopodobnie powinno unikać możliwości wystąpienia nasilonych ataków alergii (zaleca się im stosowanie tak zwanej immunoterapii).