Anty-Ro / SS-A i anty-La / SS-B

Przeciwciała anty-Ro i anty-La, znane także odpowiednio jako SS-A i SS-B, są powszechnie spotykane w pierwotnym zespole Sjögrena który wpływa na gruczoły wydzielania zewnętrznego. Obecność obu przeciwciał znajduje się w 30-60% przypadków u osób z zespołem Sjogrena, same przeciwciała anty-ro znajdują się w 50-70% przypadków u osób z zespołem Sjogrena i same anty-La 30% skórnej postaci choroby

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w toczniu notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Przeciwciała anty-La przeciwciała są również obecne w toczniu, jednakże zazwyczaj są obecne w zespole Sjogrena. Przeciwciała anty-rO również ale rzadziej występują w innych zaburzeniach, w tym autoimmunologicznym zapaleniu wątroby, chorobie trzewnej, autoimmunologicznej chorobie reumatycznej, w zaburzeniach u noworodków, w toczniu rumieniowaty układowy i zapaleniu wielomięśniowym.

W ciąży przeciwciała anty-Ro mogą przekroczyć barierę łożyska i powodować toczeń noworodkowy u dzieci. W zespole Sjögrena, przeciwciała anty-Ro i anty-La korelują się z wczesnym początkiem, o wydłużeniem czasu trwania choroby gruczołu ślinianki.

Mechanizm wytwarzania przeciwciał w zespole Sjogrena, nie jest w pełni zrozumiały, ale apoptoza (programowana śmierć komórki) oraz mimika cząsteczkowa może odgrywać „jakąś” rolę. Antygeny Ro i La ulegają ekspresji na powierzchni komórek ulegających apoptozie i mogą powodować stany zapalne w gruczole ślinowym przez oddziaływanie z komórkami układu odpornościowego.

Przeciwciała mogą być także wytwarzane przez odtwarzanie cząsteczkowe, gdzie reagujące krzyżowo przeciwciała wiążą się zarówno z wirusami i ludzkimi białkami.