Choroba wieńcowa (dławica i ataki serca)

Kiedy miażdżyca tętnic pojawia się w naczyniach krwionośnych serca (inaczej zwanych tętnicami wieńcowymi), nazywane jest to chorobą wieńcową (lub w skrócie CAD). Dzieje się tak wtedy, gdy wnętrze tętnic staje się nadmiernie wąskie ze względu na obecność w nich zalegających płytek. Ostatecznie, swobodny przepływ krwi do części mięśnia sercowego zmniejsza się do punktu, w którym nie można już uzyskać wystarczającej ilości tlenu krążącego we krwi. Z takiego powodu mięsień sercowy musi pracować ciężej.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Z kolei cięższa praca serca (jak podczas ćwiczeń, spacerów, a nawet podczas stresu) wymaga większego przepływu krwi w celu dostarczenia sercu niezbędnych mu zwiększonych ilości tlenu i substancji odżywczych. Jednakże, jeśli z powodu CAD nie jest obecne zwężenie tętnic, nie zmniejsza się ilość krwi wpadającej przez zwężone naczynia krwionośne – dzięki czemu mięśnie nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu niezbędnej do ich prawidłowego funkcjonowania. Może to powodować pojawienie się pewnego rodzaju bólu w okolicy klatki piersiowej, zwanego anginą. Osoba z tym schorzeniem często czuje charakterystyczny ból pod spodem mostka, odczuwające jako ciśnienie sprawiające pewien dyskomfort.

Czasami będzie to podróżować (lub inaczej „promieniować”) aż do ramienia (często lewego) lub szczęki. Typowa postać dusznicy występuje podczas okresów intensywnego wysiłku i stresu, a następnie stopniowo obniża się, gdy pacjent odpoczywa. Podczas okresów odpoczynku, tętnice wieńcowe rozszerzają się, aby umożliwić większy przepływ krwi do mięśnia sercowego. Niektórzy ludzie będą również cierpieli na duszność lub nudności wraz z dławicą piersiową. Niektóre osoby będą także miały inne objawy dławicy piersiowej – bez bólu w obecnego klatce piersiowej. Do takich niespecyficznych objawów należy dyskomfort w obrębie szczęki, dyskomfort ramion, nudności oraz duszność. W rzeczywistości, coraz jaśniejsze staje się to, że duszność lub mdłości bez klasycznego anginowego bólu w klatce piersiowej częściej pojawiają się u kobiet. Może to powodować trudności w utworzeniu prawidłowej diagnozy chorób serca u kobiet.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Wygląd normalnej tętnicy i tętnicy zablokowanej zakrzepem (powstałym z powodu miażdżycy), w której zmniejszony został prawidłowy przepływ krwi

W przypadku całkowitego zablokowania jednej z tętnic wieńcowych, jedna z części mięśnia sercowego traci wówczas dopływ krwi. Powoduje to całkowity brak istotnej wymiany tlenu i składników odżywczych. W wyniku takiej sytuacji, ten odcinek mięśnia sercowego zaczyna szybko obumierać, co wywołuje objawy podobne do dusznicy bolesnej (ale są one zazwyczaj bardziej intensywne i długotrwałe). Lekarze nazywają ten stan całkowitą utratą przepływu krwi do danej części mięśnia sercowego lub zawałem mięśnia sercowego (co jest często określane po prostu jako „zawał serca” w mowie potocznej). Określenie „mięśnia” odnosi się oczywiście do mięśnia serca (z łac.: „cardio”), natomiast „zawał serca” jest terminem medycznym opisującym śmierci tkanki z powodu braku tlenu w wyniku zatkania transportujących go tętnic.

Problemu zawału serca u osób z toczniem nie można przecenić. W wieku czterdziestu pięciu lat, jedna osoba na trzy spośród ludzi, którzy mają toczeń, wykazuje objawy choroby wieńcowej. Badania pokazują, że kobiety, które mają toczeń, są pięćdziesiąt razy bardziej narażone na wystąpienie u nich ataku serca i śmierć z powodu zawału serca w porównaniu do kobiet w tym samym wieku, które nie mają toczeń. Problem ten wydaje się być szczególnie rozpowszechniony u kobiet afroamerykańskich. Badania przeprowadzone w 2010 roku pokazały, że w przypadku kobiet afroamerykańskich rozwijanie się choroby wieńcowej i zawału serca pojawia się u kobiet o dwadzieścia lat młodszych, w stosunku do tych, które nie mają tocznia.

Jednakże, to samo badanie wykazało również, że mężczyźni i kobiety, którzy mają toczeń pochodzący ze wszystkich grup etnicznych, mają takie samo ryzyko rozwinięcia się u nich choroby wieńcowej w młodszym wieku, co ludzie, którzy nie mają toczeń. Ogólnie rzecz biorąc, średni wiek chorych na toczeń przyjętych do szpitala z powodu zawału serca, był o dziesięć lat niższy niż u pacjentów, którzy nie mieli tocznia. Inne badanie, dokonane w roku 2013, potwierdziło te wyniki. Wykazano, że ludzie, którzy mieli toczeń, mieli takie samo prawdopodobieństwo pojawienia się choroby wieńcowej w porównaniu do pacjentów bez tocznia, którzy byli o dwadzieścia lat starsi (takie wnioski wyciągnięto na podstawie badań cewnikowania kardiologicznego).

Omawiane problemy mogą być diagnozowane za pomocą różnych rodzajów badań, w tym wykonania echa serca, badania EKG (elektrokardiogram, zwany także EKG), testu wysiłkowego (gdzie badanie EKG jest wykonywane podczas tego, gdy dana osoba ćwiczy) oraz badania echokardiograficznego. Jeśli u pacjenta podejrzewany jest zawał mięśnia sercowego (atak serca), to taki człowiek powinien zostać przyjęty do szpitala, aby mógł natychmiast wykonać wymienione powyżej badania.

Ponadto, lekarze zazwyczaj zlecają wykonanie badań krwi, aby móc spojrzeć na ilość sercowych enzymów mięśniowych, których stężenia stają się podwyższone po zawale serca ze względu na szkody wyrządzone przez chorobę w obrębie mięśnia sercowego. Bardzo ważnym jest, by osoba przeżywająca niewyjaśnione bóle w klatce piersiowej natychmiast udała się do izby przyjęć (ER) w celu dokonania bezpośredniej oceny lekarskiej. Jeżeli pacjent zostanie zdiagnozowany wystarczająco szybko, lekarze będą w stanie skorzystać z leków, które mogą otworzyć zatkane tętnice i zapobiec nieodwracalnemu uszkodzeniu serca. Potencjalnie śmiertelnym błędem może być odczuwanie bólu w klatce piersiowej, a następnie czekanie, aby zobaczyć, czy ból sam przejdzie, zamiast od razu wybrać się do szpitala.