Ekstrakcja antygenów jądrowych

Ekstrahowalne antygeny jądrowe to ponad 100 różnych rozpuszczalnych, cytoplazmatycznych i jądrowych antygenów. Przeciwciała przeciwko tym antygenom są powiązane z poszczególnymi chorobami tkanki łącznej.

Sześć głównych antygenów używanych w laboratoriach immunologicznych, do detekcji to: Ro, La, Sm, RNP, Scl-70 i Jo1.

W badaniach na obecność przeciwciał przeciwjądrowych, antygeny te mają prążkowy obraz.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w toczniu notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Terminologia


Termin ENA początkowo odnosił się do białek występujących w ekstrakcie soli jąder komórkowych Jego składniki zostały już zidentyfikowane i w rzeczywistości zawierają wiele cząsteczek cytoplazmy. Białka te są ściśle związane z różnymi cząsteczkami RNA i dlatego nazywane są rybonukleoproteinami, ale nomenklatura stosowana dla nich jest często źródłem nieporozumień, Sm, Ro i La zostały nazwane od 2 pierwszych liter nazwisk pacjentów, u których były one pierwszy raz znalezione. Oba białka związane z zespołem Sjogrena były niezależnie opisane jako antygeny A i B, ale obecnie wiadomo, że są one identyczne z białkami Ro i La, odpowiednio. czyli SS-A = Ro i SS-B = La.

ENA

Anty-ENA jest grupowaniem przeciwciał często wykorzystywanym do diagnostyki mieszanej choroby tkanki łącznej (MCTD) zespołu Sjogrena i tocznia rumieniowatego układowyego i powszechnie składa się z sześciu testów:

  • anty-TS (SLE)
  • anty-RNP (na MCTD)
  • anty-La (dla Zespołu Sjogrena)
  • anty-Ro (dla Zespołu Sjogrena)
  • anty-Scl70 (dla twardziny)
  • anty-Jo (dla zapaleń skórno-mięśniowych)

Czułość i swoistość tych badań zależy od rodzaju zastosowanego testu i z tego względu zależy od laboratorium. Poniższa tabela pokazuje czułość i swoistość wykrywania przeciwciał ENA dlaSLE z zastosowaniem techniki ELISA.

Przeciwciało (testowane za pomocą testu ELISA)

Czułość (%) SLE

Specyficzność (%) SLE

Anti-Ro (SS-A) 61 80-93
Anti-La (SS-B) 27-35 88-97
Anty-Sm 34-45 88-100
Anti-RNP 39-64 84-97

 

Test na toczeń


Test na toczeń odbywa się po biopsji skóry, metodą barwienia z bezpośrednią mmunofluorescencją, w której, można wykazać obecność, IgG i dopełniacza w połączeniach skóry i naskórka. Test ten może być pomocny w rozróżnieniu tocznia rumieniowatego układowego (SLE) od skórnego tocznia, ponieważ w SLE test ten będzie dodatni dla skróry zajętej i niezmienionej chorobowo, podczas gdy przy skórnym toczniu tylko zaangażowana skóra będzie dawać wynik dodatni.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Minimalne kryteria pozytywności są:

  • W skórze wystawionej na działanie promieni słonecznych: obecność depozytów IgM wzdłuż naskórka błony podstawnej w 50% biopsji pośrednich o intensywności (2+) lub większej.
  • W skórze chronionej przez słońcem: obecności przerwanych (czyli mniej niż 50%) depozytów IgM wzdłuż błony podstawnej naskórka, pośrednia intensywności – 2+lub więcej.

Obecność innych immunoglobulin (zwłaszcza IgA) i / lub uzupełnienie białkami (w szczególności C4) zwiększa specyficzność pozytywnego testu.