Infekcje w toczniu

Zakażenia występują wtedy, gdy do organizmu przedostają się organizmy chorobotwórcze, powszechnie zwane zarazkami. Po wniknięciu do organizmu, zarazki znajdują sobie pożywienie, zaczynają się reprodukować i powodują obrażenia ciała. Układ odpornościowy, a zwłaszcza jego najważniejszy element, czyli białe krwinki, wykrywają tych najeźdźców i atakują ich, chroniąc tym samym organizm. Taka walka pomiędzy zarazkami i układem odpornościowym może doprowadzić do pojawienia się stanu zapalnego. Objawami zapalenia są zazwyczaj ból, ciepło, zaczerwienienie i obrzęk.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Przykładowo, zakażenie zwane anginą (pojawiające się ze względu na zakażenie bakteriami paciorkowca, zgromadzonymi w tylnej części gardła) powoduje bolesność przełyku i ostry ból gardła. Osoba chora na anginę może mieć gorączkę z powodu obecności stanu zapalnego, a gdy lekarz spojrzy na tylną część jej gardła, będzie on mógł zobaczyć silne zaczerwienienie, obrzęk i czasami ropę (zbiory białych krwinek, zwalczających inwazję bakterie). Często takie infekcje są łagodne i bardzo łatwo uleczalne. Jednakże, jeśli infekcja jest ciężka i rozprzestrzenia się po całym organizmie, lub gdy poważnie szkodzi głównym organom ciała (takim, jak płuca w przypadku zapalenia płuc), to może nawet być potencjalnie śmiertelna.


Dlaczego ludzie, którzy mają toczeń, narażeni są na częstsze występowanie infekcji?

Ludzie, którzy mają toczeń, są bardziej podatni na występowanie infekcji, niż ludzie, którzy nie mają tocznia. Wynika to z kilku powodów. Po pierwsze, osoba, która ma toczeń, ma zaburzenia układu odpornościowego, który może nie być w stanie walczyć z infekcjami tak samo dobrze, jak układ odpornościowy zdrowego osobnika. Przed czasami, gdy leki stosowane do leczenia tocznia stały się szeroko dostępne, do leczenia zakażeń bakteryjnych stosowano wcześniej antybiotyki. W przybliżeniu, pięćdziesiąt pięć procent ludzi, którzy mieli tocznia, zmarło z powodu powikłań związanych z obecnością ciężkiej infekcji. Dlatego też, nawet w przypadku braku leków, które hamują układ odpornościowy, u pacjentów, którzy mają toczeń, stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia u nich niekontrolowanej infekcji.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Obecnie istnieją leki, które hamują układ odpornościowy. Pacjenci, którzy mają umiarkowaną lub ciężką postać tocznia, mogą wymagać stosowania specjalnych leków, takich jak metotreksat, azatiopryna, cyklofosfamid, mykofenolan, leków biologicznych lub wysokich dawek sterydów. Wszystkie te preparaty mogą świetnie działać w kontrolowaniu choroby toczniowej, ale mogą również obniżyć zdolność układu immunologicznego do zwalczania potencjalnych infekcji. Pomimo tego, że u większości ludzi, którzy biorą wspomniane preparaty, nie rozwijają się kolejne zakażenia lub ciężkie formy zakażeń, są oni narażeni na zwiększone ryzyko infekcji – dlatego też muszą oni być stale czujni w zapobieganiu ewentualnym zakażeniom.

Ostatnią kwestią jest to, że nasilona choroba toczniowa może uszkodzić te części ciała, które są ważne dla ochrony organizmu przed potencjalnymi infekcjami. Na przykład, bardzo ważną rolę w zatrzymywaniu atakujących organizmów przed dostaniem się do ciała odgrywa skóra. Jednakże, jeśli ktoś ma otwartą ranę od tocznia skórnego, taka osoba traci część tej naturalnej ochrony ciała. Podobnie jest w przypadku, gdy toczeń uszkodził płuca: poszkodowany traci wówczas niektóre z form jego naturalnej ochrony przed infekcjami.

Taka osoba jest tym samym narażona na zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia płuc z powodu zakażenia toczniem. Pacjent, który ma zmniejszoną produkcją śliny w wyniku wtórnego zespołu Sjögrena, traci ważny element ochronny, gdyż ślina jest niezwykle istotna dla utrzymania zdrowych bakterii w jamie ustnej. Kiedy w jamie ustnej jest zmniejszona ilość śliny, w ustach mogą pojawić się szkodliwe organizmy (na przykład takie, jak grzyb Candida albicans), a ich obecność powoduje zakażenia w jamie ustnej (w przypadku Candida będą to pleśniawki). Złe bakterie mogą się przy tym rozwijać w sposób niekontrolowany, powodując problemy z infekcjami dziąseł (patrz: zapalenie dziąseł) i powodując powstawanie ubytków w zębach.