Jak można zapobiegać i leczyć osteoporozę u ludzie, którzy chorują na toczeń?

Wiele z wymienionych do tej pory czynników ryzyka osteoporozy może być rozpatrywanych i skutecznie leczonych. Oczywiście, istnieją pewne czynniki, nad którymi nie można mieć kontroli, na przykład predyspozycje genetyczne. Natomiast inne, takie jak chociażby palenie tytoniu, są w pełni kontrolowalne.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Istnieje wiele rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się osteoporozy. Oczywiście istnieją także i takie rzeczy, które należy zrobić, jeśli u danej osoby zdiagnozuje się osteoporozę.

Przede wszystkim pamiętaj, by nie palić papierosów. Przestrzegaj też zalecenia, by nie pić więcej niż dwóch porcji alkoholu dziennie. Jedna porcja alkoholu wynosi około dwanaście uncji piwa, osiem uncji Malt Liquor, pięć uncji wina, trzy do czterech uncji wzmocnionego wina (takiego, jak sherry i port), dwie i pół uncji dwudziestoczteroprocentowego alkoholu likieru lub półtorej uncji mocnego alkoholu osiemdziesięcioprocentowego. Jednakże, odporność na alkoholu zależy od metabolizmu danej osoby, a tym samym zmienia się w zależności od masy ciała i zawartości tłuszczu w organizmie. Osoby (zwłaszcza kobiety), którzy ważą mniej, najprawdopodobniej nie powinny spożywać więcej niż jednej porcji alkoholu dziennie.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Dokładna masa ciała nie została jednak ściśle określona dla tej rekomendacji. Ponadto, codzienne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko zachorowania na raka piersi u kobiet. Przyjmowanie 1 mg kwasu foliowego (witaminy B) na dobę może zmniejszyć to ryzyko. Oczywiście, kobiety, u których występuje choroba wątroby, lub które przyjmują leki, które potencjalnie mogą mieć wpływ na wątrobę (takie, jak metotreksat), powinny omówić kwestię spożywania alkoholu ze swoim lekarzem, ponieważ może być lepiej dla nich, aby wcale nie piły alkoholu lub piły go w jeszcze bardziej ograniczonych ilościach .

Wykonuj ćwiczenia obciążeniowe pięć dni w tygodniu, w seriach po pół godziny. Może to obejmować takie działania, jak szybki marsz lub aerobik. Walce z osteoporozą nie pomaga natomiast chodzenie na basen, ponieważ wyporność wody usuwa z kości obciążenia, niezbędne do stymulowania wzrostu kości.

Przyjmuj odpowiednią ilość wapnia z pomocą diety lub poprzez stosowanie suplementów. W 2010 roku pojawiło się zalecenie Instytutu Medycyny, by kobiety w wieku pięćdziesięciu lat (lub starsze) oraz mężczyźni w wieku siedemdziesięciu jeden lat (lub starsi) przyjmowali codziennie 1200 mg wapnia lub więcej, podczas gdy inni ludzie powinni przyjmować 1000 mg dziennie lub więcej. Jednakże, American College of Rheumatology, zalecił, aby każdy, kto zażywa sterydy (takie, jak na przykład prednizon i metyloprednizolon), powinien otrzymywać 1200 mg do 1500 mg wapnia codziennie, niezależnie od wieku i płci. Jeżeli jednak nie można uzyskać wystarczającego spożycia wapnia na dobę za pośrednictwem tych środków (zwłaszcza, jeśli u pacjenta występuje nietolerancja laktozy i nietolerancja produktów mlecznych), niezwykle ważnym jest, aby przyjmować dodatkowe suplementy wapnia.

Jeśli przyjmujesz inhibitory pompy protonowej, które są lekami zmniejszającymi kwasowość żołądka, wtedy nie będziesz mógł absorbować dużo wapnia z pożywienia lub przyjmować wielu jego dodatków. Węglan wapnia (stwierdzono jego obecność w takich lekach, jak OsCal i Caltrate) oraz fosforan wapnia (który jest jednym z głównych źródeł wapnia w żywności) dla optymalnego wchłaniania jelitowego wymagają obecności kwasu. Dlatego też ludzie, którzy codziennie biorą PPI z powodu problemów zdrowotnych, takich jak refluksowa choroba przełyku, wrzody, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku i przepuklina rozworu przełykowego, nie są w stanie wchłaniać odpowiednich ilości wapnia – z tego też powodu są oni narażeni na zwiększone ryzyko złamań kości z powodu osteoporozy.

Znacznie lepiej jest za to wchłaniany cytrynian wapnia, ponieważ nie wymaga on obecności kwasu – dlatego też powinien on być przyjmowany regularnie, jeśli dana osoba zażywa leki z grupy PPI. Należy go przyjmować wtedy, gdy dany pacjent stosuje leki PPI, które nie absorbują dużych ilości wapnia – nawet wtedy, gdy stosuje on dietę bogatą w produkty mleczne (które przede wszystkim zawierają wapń, wymagający absorpcji ze strony kwasu). Należy zażywać od 1000 mg do 1500 mg cytrynianu wapnia dziennie.

Cytrynian wapnia występuje w postaci bardzo dużych cząsteczek, a zatem preparat ten zazwyczaj występuje w postaci tabletek 250 mg lub pastylek do żucia. Preparat należy przyjmować po dwie tabletki dwa razy dziennie (innymi słowy, łącznie cztery tabletki na dobę), co pozwoli osiągnąć codzienną suplementację 1000 mg wapnia. Jest też dostępny specjalny preparat z cytrynianem wapnia o powolnym uwalnianiu, zwany Citracal, który przyjmuje się w ilości 1200 mg dziennie. Ten ostatni środek jest bardzo wygodny w użyciu, ponieważ tabletkę należy przyjmować tylko raz dziennie, zamiast dwa razy dziennie. Dwie tabletki cytrynianu wapnia przyjmowane raz na dobę w tej postaci zawierają 1200 mg substancji czynnej oraz 1000 jednostek międzynarodowych (IU) witaminy D.

Podczas, gdy zaleca się regularne zażywanie cytrynianu wapnia, jeżeli pacjent przyjmuje leki z grupy PPI, wielu ekspertów od osteoporozy uważa, że poziom węglanu wapnia może być wystarczający, jeśli będzie on dostarczany do organizmu wraz z jedzeniem. Taki wniosek powstał na podstawie faktu, że spożywanie posiłków stymuluje żołądek do wytwarzania większej ilości kwasu, co z kolei pozwala na optymalne wchłanianie węglanu wapnia.

Udowodniono natomiast, że zażywanie preparatów z grupy PPI zmniejsza ilość produkowanego kwasu. Jednakże, na ten moment brak jest rygorystycznych badań porównawczych, przeprowadzonych w celu zestawienia suplementacji węglanu wapnia z pożywieniem z przyjmowaniem cytrynianu wapnia przez ludzi zażywających IPP dla stymulacji produkowania przez nich kwasu żołądkowego. Osobiście wolę, by moi pacjenci zażywali cytrynian wapnia, chociaż wiem, że te suplementy nie opierają się na produkcji kwasu w żołądku.

Ważnym jest, by zapewnić organizmowi stałą, odpowiednią ilość witaminy D. Instytut Medycyny zaktualizował wytyczne odnośnie spożycia witaminy D w 2010 roku. Zalecono, aby kobiety powyżej siedemdziesiątego roku życia przyjmowały dziennie 800 IU lub więcej witaminy D. Z kolei przyjmowanie 600 IU dziennie lub więcej witaminy D jest zalecane dla każdej osoby powyżej pierwszego roku życia. Dla większości ludzi bardzo trudne jest, aby uzyskiwali wystarczającą ilość witaminy D poprzez spożywanie odpowiedniej żywności. Odpowiednią ilość witaminy D może zapewnić na przykład połykanie połowy łyżki tranu dziennie lub zapewnianie organizmowi regularnej ekspozycji na słońce (co nie jest zalecane u ludzi, którzy mają toczeń).

Jest to ważne zwłaszcza dla osób, które mogą mieć niski poziom witaminy D. Przeprowadzone badania pokazują, że większość ludzi, którzy mają toczeń boryka się z niedoborem witaminy D. Twój poziom witaminy D może być łatwo zmierzony przez lekarza za pomocą wykonania przez niego podstawowego badania krwi. Twój optymalny poziom witaminy D (mierzonej jako witamina D 25-OH, znana jako 25-hydroksy witamina D) powinien wynosić 20 ng / ml lub więcej. Jednakże, American College of Rheumatology, zalecił, aby każda osoba biorąca sterydy (na przykład takie, jak prednizon lub metyloprednizolon) powinna mieć poziom witaminy D większy niż 30 ng / ml. Jeśli Twój poziom witaminy D jest niższy niż wspomniany, to należy wziąć suplementy zawierające witaminę D.

Można tego dokonać przez zażywanie dostępnych na receptę preparatów z witaminą D3. Lekarz może zalecić przyjmowanie od 1000 do 50000 IU dziennie. Innym rozwiązaniem byłoby zażywanie pewnego leku na receptę z witaminą D2, zwanego ergokalcyferolem, dzięki któremu można dostarczyć 50000 IU (lub 1,25 mg) witaminy D w przeciągu tygodnia. Po rozpoczęciu suplementacji witaminy D, jeśli borykałeś się z niedoborem tej substancji, przywrócenie prawidłowego poziomu funkcjonowania substancji w organizmie zwykle trwa około trzech miesięcy. Dlatego też najlepiej jest poczekać około trzy miesiące z ponownym zmierzeniem poziomu witaminy D, aby upewnić się, czy w efekcie zastosowania terapii stężenie witaminy w organizmie osiągnęło odpowiedni poziom.