Jak powstaje osteoporoza w toczniu

Tkanka kości jest stale przebudowana. Niektóre komórki kości są usuwane, podczas gdy nowa kość jest tworzona przez nowe komórki kości. Proces ten można porównać do budowania ściany z cegieł lub kamieni, podczas którego niektórzy pracownicy są odpowiedzialni za usuwanie tej części ściany, która się starzeje i rozpada, podczas gdy inni pracownicy są odpowiedzialni za wprowadzanie w zamian świeżych, silnych cegieł lub kamieni. Komórki odpowiedzialne za tworzenie nowej kości, bogatej w wapń, są nazywane osteoblastami, podczas gdy komórki, które rozpuszczają kość, nazywane są osteoklastami.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Można myśleć o nich jako o pracowitych robotnikach budowlanych, którzy ciągle starają się poprawić architekturę kości, aby pomóc im w lepszym utrzymaniu ciężaru ciała. Siła napędowa do wytwarzania silniejszych kości występuje w takich obszarach ciała, w których kości czują się bardziej narażone na stres i obciążenie. W obszarach, gdzie kość musi znosić więcej stresu, osteoblasty będą tworzyć dodatkowe podpory kostne, wzbogacone w minerały. To wyjaśnia przyczynę, dlaczego właściwie u astronautów rozwija się zmniejszona gęstość kości w trakcie ich podróży w kosmos.

Ich kości odczuwają się bardzo małą ilość obciążenia podczas pobytu w przestrzeni kosmicznej, ponieważ nie ma siły grawitacyjnej, wywierającej nacisk na kości. Osteoklasty rozpuszczają kość w tych obszarach kości, w których czują bardzo małą masę, a osteoblasty nie mają żadnej motywacji do ponownego zbudowania kości, ponieważ nie czują ciężaru lub nacisku na kości. Jest to również jeden z powodów, dlaczego ludzie otyli i umięśnieni mają mocniejsze kości niż ludzie szczupli i nie wykonujący regularnie intensywnych ćwiczeń fizycznych.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Wszystko to, co zakłóca naturalny cykl rozpuszczania kości przez aktywność osteoklastów i tworzenie kości przez osteoblasty może spowodować tworzenie się nieprawidłowej budowy kości. Jeśli osteoklasty zbyt intensywnie rozpuszczają kości i / lub osteoblasty zbyt silnie budują kości, w następstwie tego procesu w strukturze tkanki kostnej tworzy się bogata sieć kanałów przepływowych lub porów, jak również rozwija się słaba tkanka kostna z powodu wystąpienia osteoporozy. Jak wspomniano powyżej, brak estrogenów podczas menopauzy jest najczęstszą przyczyną pojawienia się osteoporozy.

Jednakże, istnieje też wiele innych czynników, które mogą potencjalnie spowodować pojawienie się omawianego schorzenia. Wymieniono potencjalne czynniki ryzyka (lub przyczyny) występowania osteoporozy. Zaznajomienie się z tymi czynnikami ryzyka może być bardzo pomocne w znalezieniu tych, które mogą odnosić się do Ciebie. Im więcej czynników ryzyka rozwoju osteoporozy będzie miała dana osoba, tym większe prawdopodobieństwo, że będzie ona miała złamania kości, a potencjalne przypadki złamań będą u niej bardziej poważne. Takie osoby i lekarze powinni zatem w miarę możliwości spróbować odwrócić potencjalne czynniki ryzyka i wykorzystać odpowiednie leki do wzmocnienia kości.

Czynniki ryzyka w przypadku możliwości pojawienia się osteoporozy

– menopauza,
– wywiad rodzinny w kierunku genetycznych uwarunkowań osteoporozy (szczególnie, jeśli którykolwiek z rodziców miał złamane biodro),
– zażywanie niektórych leków
– waga niższa lub równa 126 kg,
– palenie papierosów (obecnie lub w przeszłości),
– picie więcej niż dwóch porcji alkoholu dziennie,
– niektóre choroby medyczne
– niedobór witaminy D,
– niskie spożycie wapnia (takie jak u osób z nietolerancją laktozy),
– historia złamań w wieku dorosłym,
– zaawansowany wiek (im jesteś starszy, tym istnieje większe ryzyko zachorowania na osteoporozę),
– zwiększone ryzyko upadku (kruchość kości, problemy nerwowe lub mięśniowe, demencja, brak równowagi, zapalenie stawów).

Czynniki genetyczne

Oczywistym jest, iż istotną rolę w rozwoju osteoporozy może odgrywać także genetyka. Ludzie wywodzący się z pewnych grup etnicznych, takich jak osoby pochodzenia północnoeuropejskiego i azjatyckiego, narażone są na większe ryzyko rozwoju u nich osteoporozy w porównaniu do innych grup etnicznych, takich jak chociażby Afroamerykanie. Jednakże, wszystkie grupy etniczne mają problemy z osteoporozą (choć odsetek osób, które zachorowały na to schorzenie może się znacząco różnić w obrębie danej grupy etnicznej). Mimo tego, że Afroamerykanie mogą mieć mniejsze ryzyko wystąpienia osteoporozy w porównaniu do innych grup etnicznych, omawiane schorzenie może wystąpić także u nich.

Jednym z uznawanych za szczególnie silne czynniki wysokiego ryzyka rozwoju osteoporozy i złamań, jest sytuacja, gdy dana osoba ma rodzica, który miał złamanie szyjki kości udowej. Na przykład, gdy kobieta ma matkę, który doznała złamania stawu biodrowego, tym samym zwiększa się jej ryzyko zachorowania na złamanie kości i osteoporozę przy współczynniku dwukrotnym.

Leki

Niektóre leki faktycznie mogą spowodować osteoporozę. Takie preparaty powodują, że komórki kości nie będą działały prawidłowo, lub zakłócają prawidłowy metabolizm wapnia i witaminy D przez organizm. Substancje, które mogą powodować osteoporozę, obejmują na przykład: steroidy (takie, jak prednizon i metyloprednizolon), leki antyzakażeniowe oraz leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (który powoduje pochłanianie mniejszej ilości wapnia).

Dokładna lista leków, które mogą mieć niekorzystny wpływ na wytrzymałość kości. Leki są jednym z najczęstszych powodów, przez które ludzie z toczniem są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju osteoporozy. Wielu pacjentów, którzy poddawani są terapii z uwagi na ich toczeń, może wykazywać zwiększone ryzyko pojawienia się osteoporozy. Dzieje się tak z powodu leków stosowanych w terapii tocznia, takich jak sterydy, leki anty-napadowe, leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwzapalne oraz preparaty zmniejszające kwasowość żołądka.

Niska masa ciała

Ludzie ważący mniej niż 127 funtów narażeni są na kolejny czynnik ryzyka osteoporozy. Jest on najprawdopodobniej związany z posiadanie przez nich mniejszych, a zatem słabszych kości.

Palenie papierosów

Chemikalia zawarte w tytoniu mogą zatrzymać działanie komórek tworzących silne kości, co tym samym zwiększa szanse na uzyskanie przez taką osobę złamanych kości z powodu osteoporozy.

Nadmierne picie alkoholu

Podobnie, jak w przypadku palenia papierosów, nadmiar alkoholu uniemożliwia komórkom tworzenie zdrowych, silnych kości. Nadmierne spożycie alkoholu określa się jako spożywani więcej niż dwóch porcji alkoholu dziennie. Jedna porcja to około dwanaście uncji piwa, osiem uncji Malt Liquor, pięć uncji wina, trzy do czterech uncji wzmocnionego wina (takiego, jak sherry i port), dwie i pół uncji dwudziestoczteroprocentowego likieru lub półtorej uncji mocnego trunku osiemdziesięcioprocentowego.

Co ciekawe, działanie alkoholu na tworzenie kości wydaje się być zależne od tego, jak dużo alkoholu jest spożywane. Największe badania, jakie kiedykolwiek zostały przeprowadzone w kontekście oceny czynników ryzyka rozwoju osteoporozy, wykazały, że osoby, które nie piły w ogóle żadnego alkoholu, jak również ludzie, którzy pili go zbyt dużo, mieli stosunkowo większą szansę zachorowania na złamania kości w wyniku osteoporozy, w porównaniu do pacjentów, którzy pili alkohol w małych i umiarkowanych ilościach.

Leki, które powodują utratę masy kostnej:

– steroidy,
– prednizon,
– metyloprednizolonu (Medrol),
– leki przeciwzapalne (przyczyną jest obniżony poziom witaminy D),
– fenobarbital,
– fenytoina (Dilantin),
– karbamazepina (Tegretol),
– leki rozrzedzające krew,
– heparyna,
– hormony,
– medroksyprogesteronu (Depo-Provera) (gdy jest stosowany w wysokich dawkach),
– diuretyki pętlowe (fluidy) (pigułki zwiększają wydalanie wapnia przez nerki),
– furosemid (Lasix),
– bumetanid,
– chemoterapia,
– metotreksat (dotyczy to wysokich dawek leku stosowanych w leczeniu raka, a nie niskich dawek stosowanych w terapii tocznia),
– ifosfamid (IFEX),
– imatynib (Gleevec),
– inhibitory aromatazy (stosowane w leczeniu raka piersi),
– anastrozol (Arimidex),
– letrozol (Femara),
– eksemestan (Aromasin),
– inhibitory pompy protonowej (służą do zmniejszania wydzielania kwasu żołądkowego, a dodatkowo zmniejszają wchłaniania wapnia),
– esomeprazol (Nexium),
– lanzoprazol (Prevacid),
– Omeprazol (Prilosec),
– pantoprazol (Protonix),
– rabeprazol (Aciphex),
– tiazolidynodiony (stosowane w leczeniu cukrzycy),
– rozyglitazon (Avandia),
– pioglitazon (Actos),
– leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HIV,
– tenofowir (Viread),
– preparaty do terapii anty-androgenowych (stosowane w leczeniu raka prostaty),
– bikalutamid (Casodex),
– cyproteron,
– hormony tarczycy (gdy są przyjmowane w nadmiernych ilościach),
– lewotyroksyny (Synthroid)

warfaryna (Coumadin) (rozcieńczalnik krwi),
cyklosporyna (lek immunosupresyjny),
witaminy A (po przyjmowaniu jej w wysokich dawkach),
leki przeciwdepresyjne (ich przyjmowanie może być związane z podwyższonym ryzykiem upadku z powodu zawrotów głowy).

Choroby medyczne

Wiele różnorodnych chorób medycznych może spowodować osteoporozę. Dzieje się to na wiele sposobów, począwszy od bezpośredniego oddziaływania na zdrowie kości, prowadząc do zmniejszenia wchłaniania wapnia i witaminy D, aż po skutki uboczne leków stosowanych w leczeniu tych chorób.

Niedobór witaminy D

Witamina D jest bardzo ważna dla prawidłowego użytkowania wapnia w organizmie. Niewystarczające ilości witaminy D przyczyniają się do zmniejszenia wchłaniania wapnia z jelit, zwiększonego wydalania wapnia z nerek, a następnie do zmniejszenia ilości wapnia w kościach. Naturalnym sposobem uzyskiwania witaminy D jest ekspozycja na słońce. Światło ultrafioletowe, które kontaktuje się z powierzchnią skóry, faktycznie powoduje, że skóra produkuje witaminę D. Ponieważ ludzie, którzy mają toczeń, proszeni są o unikanie słońca i stosowanie codziennej ochrony przeciwsłonecznej, większość z nich ma niedobór witaminy D. Tacy ludzie powinni zatem regularnie przyjmować suplementy witaminy D.

Istnieje też kilka innych powodów, dla których większość ludzi chorujących na toczeń boryka się z niedoborem witaminy D. Melanina, ciemna pigmentacja skóry, zapobiega przenikaniu światła ultrafioletowego przez skórę, w następstwie czego jest wytwarzane mniej witaminy D. Dlatego też kolorowi ludzie z ciemniejszą karnacją (tacy, jak Afroamerykanie i Latynosi) mają wyższe wskaźniki niedoboru witaminy D, niż osoby o białym kolorze skóry. Ponieważ toczeń występuje częściej u Afroamerykanów i Latynosów, jest to kolejny powód, dla którego osoby chorujące na toczeń mają niedobory witaminy D. Witamina D jest również łatwo przyswajalna przez tłuszcz.

Osoby z nadwagą mają mniejsze ilości witaminy D krążące w organizmie, ponieważ wiele z nich rozpuszcza się w komórkach tłuszczowych ich ciał zamiast zostać skutecznie wykorzystywanymi przez kości, jelita i nerki. Tłuszcz występuje jako naturalna blokada przyswajania witaminy D. Otyłość występuje najczęściej u osób z toczniem w wyniku stosowania u nich leków sterydowych (przyjmowanych z powodu bólu pojawiającego się podczas silniejszej aktywności choroby). Wreszcie, same steroidy mogą powodować pojawienie się u pacjenta aktywnej postaci witaminy D (witaminy D25-OH), która zostaje szybciej zmetabolizowana w organizmie, co prowadzi do szybkiego zmniejszenia jej poziomu. W związku z tym, można powiedzieć, że istnieje wiele przyczyn niedoboru witaminy D, a taki stan jest bardzo powszechny u osób z chorobą toczniową.

Choroby medyczne, który mogą być przyczyną osteoporozy:

– zakażenie wirusem HIV,
– reumatoidalne zapalenie stawów,
– toczeń rumieniowaty,
– cukrzyca (zarówno typu I, jak i typu II),
– choroby zapalne jelita (choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie okrężnicy),
– celiakia (nadwrażliwość na gluten, odmiana nietropikalna),
– mukowiscydoza,
– nadczynność tarczycy (różne typy nadczynności tarczycy, takie jak na przykład choroba Gravesa-Basedowa),
– choroby nerek,
– choroby wątroby,
– nadczynność gruczołów przytarczyc.

Przyczyny stanu, dlaczego u większości ludzi z toczniem występuje niedobór witaminy D:

– unikanie słońca jako część ich leczenia,
– ciemniejszy kolor skóry u Afroamerykanów i Latynosów,
– otyłość,
– stosowanie sterydów.

Niski poziom witaminy D, oprócz zwiększenia ryzyka wystąpienia osteoporozy i złamań kości, jest również związany z możliwością pojawienia się innych problemów. Jedno z dużych badań przeprowadzonych w tej kwestii, wykazało, że u ludzi, którzy mają poziom witaminy D poniżej 15 ng / ml, występuje zwiększone ryzyko pojawienia się u nich zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca i udar mózgu. Zwiększenie stężenia witaminy D może zmniejszyć to ryzyko. Jest to bardzo ważna sprawa, ponieważ u ludzi, którzy mają toczeń, zawały serca i udary mózgu rozwijają w młodszym wieku, niż u innych ludzi.

Stężenie witaminy D niższe niż 20 ng / ml jest związane ze zwiększonym ryzykiem zgonu z powodu raka piersi, raka okrężnicy, raka jajnika i raka prostaty. Kilka badań wykazało, że suplementacja witaminy D może faktycznie zmniejszyć prawdopodobieństwo zgonu z powodu raka. Ponieważ ludzie, którzy mają toczeń, mają też większą szansę zachorowania na raka, niż inni ludzie, jest to kolejny ważny powód do zażywania przez nich suplementów witaminy D.

Odpowiednie ilości witaminy D są wymagane dla utrzymania poprawnego funkcjonowania układu odpornościowego. Niektóre komórki układu odpornościowego (takie, jak komórki B, komórki T oraz makrofagi) rzeczywiście mają receptory na ściankach komórki, do których przyłącza się witamina D w celu utrzymania ich prawidłowego działania. Pacjenci, którzy mają cięższą aktywność choroby toczniowej, mają niższy poziom witaminy D w porównaniu do tych, którzy mają mniej poważne przebiegi choroby.

Ten niedobór witaminy D jest widoczny nawet wtedy, gdy u jakiejś osoby po raz pierwszy zdiagnozowano toczeń (zanim zostali oni poinstruowani, aby unikali słońca). Można na tej podstawie wysnuć hipotezę, że suplementacja witaminy D może potencjalnie pomóc w funkcjonowaniu układu odpornościowego ludzi, którzy mają toczeń, jednak nie zbadano jeszcze dokładnie tej kwestii nic nie udowodniono. Fakt, że większa liczba Afroamerykanów i Latynosów ma niedobór witaminy D (ze względu na wzrost pigmentacji ich skóry) oraz posiada niski poziom witaminy D, może być przyczyną stanów, gdy ich układ odpornościowy nie pracuje prawidłowo. Postulowano nawet, że niedobór witaminy D może być potencjalnym czynnikiem powodującym rozwój tocznia w pierwszej kolejności, jednakże ta teza nie została jeszcze udowodniona.

Wykazany został także związek niskiego poziomu witaminy D ze zwiększeniem poziomu zmęczenia u ludzi z toczniem. Zmęczenie stanowi jeden z najczęstszych i najbardziej trudnych do poprawy problemów u wielu ludzi, którzy mają toczeń. Liczne badania wykazały, że suplementacja witaminy D może potencjalnie zmniejszyć nasilenie zmęczenia u niektórych pacjentów.

Nieodpowiednie spożycie wapnia

Utrzymanie odpowiednio wysokiego współczynnika gęstości kości pokazuje, jak bardzo ważne jest regularne spożywanie wapnia w ciągu całego życia. Jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci w wieku od kilku do kilkunastu lat, gdyż budowa i wzrost kości są u nich w tym wieku najbardziej intensywne (z powodu wzrostu całego ciała). Ludzie osiągają maksymalną gęstość kości w wieku około trzydziestu lat. Po tym czasie, gęstość kości powoli zaczyna spadać w miarę upływu czasu.

Ludzie, którzy wykazują niewystarczające spożycie wapnia podczas ich wieku dziecięcego i nastoletniego, są szczególnie narażeni na zwiększone ryzyko pojawienia się zbyt niskiej gęstości kości, gdy osiągną wiek trzydziestu lat, w stosunku do innych ludzi. Są oni zatem narażeni na większe ryzyko rozwoju osteoporozy po osiągnięciu przez nich wspomnianego wieku. Głównym źródłem wapnia w diecie są produkty mleczne. Dlatego też ludzie, którzy nie jedzą i nie piją dużych ilości nabiału, narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia u nich zmniejszonej gęstości kości.

Czasami wynika to jednak z przyczyn niezależnych od danej osoby. Na przykład ludzie, którzy nie tolerują laktozy, muszą unikać wielu produktów mlecznych z uwagi na trudności z ich tolerowaniem, a zatem muszą nauczyć się trzymać z dala od nich. To powoduje automatycznie, że mają oni znaczny niedobór spożycia wapnia, a zatem są narażeni na zwiększone ryzyko pojawienia się osteoporozy, zwiększające się wraz z wiekiem.

Dodatkowe czynniki ryzyka dla uzyskania złamań osteoporotycznych:

– Przypadki złamania kości już jako osoba dorosła. Złamanie kości jako dorosły człowiek, nawet w przypadku minimalnego urazu, zwiększa ryzyko wystąpienia złamań z powodu osteoporozy, ponieważ może sygnalizować, że coś jest nie tak z kośćmi danej osoby.

– Wiek na pewno odgrywa dużą rolę w szansach potencjalnego złamania kości w wyniku osteoporozy. Dzieje się tak z wielu powodów. Starzejący się ludzie są narażeni na zwiększone ryzyko upadku i zmiany w strukturze ich kości (czyli tym, jak dobrze kość jest zbudowana). Kości starszych ludzi nie są już aż tak silne, jak w przypadku osób z młodszych grup wiekowych. Na przykład, jeśli osoba pięćdziesięcioletnia i osoba osiemdziesięcioletnia będą miały podobną gęstość kości (mierzoną na podstawie badania rentgenowskiego – scan DXA, który zostanie omówiony później), osiemdziesięciolatek będzie narażony na większe ryzyko złamania kości w porównaniu z osobą pięćdziesięcioletnią.

Dzieje się tak dlatego, że struktura kostna osiemdziesięciolatka nie jest już tak silna, jak struktura architektoniczna kości osoby w wieku pięćdziesięciu lat. Chociaż kości tych dwóch osób mogą mieć dokładnie taką samą ilość minerałów, to rzeczywista siła kości człowieka pięćdziesięcioletniego jest lepsza niż w przypadku kości osoby osiemdziesięcioletniej. Ze względu na zwiększone ryzyko złamań kości wraz z wiekiem, bardzo ważne jest, aby wziąć to pod uwagę przy podejmowaniu decyzji, czy ktoś powinien zacząć przyjmować leki na osteoporozę, czy też nie.

Nawracające otępienie, słabe zdrowie i ogólna słabość ciała. Problemy te mogą być skupione razem jako czynniki, które zwiększają ryzyko częstego łamania kości jeszcze przed wykształceniem się osteoporozy. Pewni ludzie mogą mieć tylko łagodny spadek gęstości kości, a jednocześnie znajdować się w grupie wysokiego ryzyka zachorowania na złamane kości po prostu dlatego, że są w grupie zwiększonego ryzyka upadku i częstych urazów ciała.

Jak diagnozowana jest osteoporoza?

Najdokładniejszym sposobem zdiagnozowania osteoporozy jest wykonanie zabiegu biopsji kości. Jest to jednak rzadko wykonywane, ponieważ jest to zabieg bardzo bolesny, a sama procedura jest mocno inwazyjna. Jednakże, jest to najlepszy sposób, by dowiedzieć się, czy ktoś ma osteoporozę. Jeśli lekarze próbowaliby wykonywać tę bolesną procedurę u każdego pacjenta, który narażony jest na ryzyko wystąpienia osteoporozy, z pewnością mieliby wielu niezadowolonych pacjentów.

W związku z powyższym, lekarze muszą opierać się na mniej inwazyjnych sposobach, podejmowanych w celu postawienia diagnozy. Obecnie najlepszą metodą diagnostyczną w przypadku osteoporozy (inną, niż wspomniana biopsja kości) jest technika rentgenowska, nazywana absorpcjometrią podwójną energią promieniowania rentgenowskiego (w skrócie: skanowanie metodą DXA). Tego typu napromienianie odbywa się w trybie ambulatoryjnym w gabinetach reumatologów, endokrynologów, lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, lekarzy ginekologów oraz radiologów. Najdokładniejsze pomiary są dokonywane w obszarze rejonu biodrowego, na kręgosłupie i przedramieniu.

W większości przypadków najkorzystniejszym rejonem pomiaru są biodra i kręgosłup. Natomiast obszar przedramienny jest używany wówczas, jeśli istnieje kilka powodów, dla których pomiar rejonów bioder lub kręgosłupa nie może zostać wykonany. Taka sytuacja może się pojawić w przypadku niektórych chorób (takich, jak na przykład nadczynność przytarczyc), gdzie rejon przedramienia będzie najbardziej dokładnym miejscem pomiaru gęstości kości. Specjalnie zaprojektowane urządzenie wysyła niewielką ilość promieniowania przez ciało w celu dokonania pomiaru gęstości kości (a tym samym do oceny ich wytrzymałości na przypuszczanie). Pełne skanowanie DXA korzysta z mniej więcej takiej samej ilości promieniowania, jakie występuje podczas lotu samolotem w obie strony z Nowego Jorku do Los Angeles i z powrotem.

Skanowanie metodą DXA mierzy gęstość kości w różnych obszarach ciała, a następnie porównuje je z gęstością oczekiwaną w przypadku konkretnej osoby w odniesieniu do jej wysokości i masy ciała w wieku trzydziestu lat (kiedy to ludzie mają zazwyczaj największą gęstość kości). Na tej podstawie wykonywana jest analiza statystyczna, pozwalająca porównywać tak zwane odchylenie standardowe (obliczoną liczbę statystyczną) od oczekiwanej liczby w przypadku osoby trzydziestoletniej.

Normalny pozom liczby odchylenia nazywany jest T-score. Jeśli T-score wynosi zero, oznacza to, że ​​gęstość kości jest podobna do gęstości kości trzydziestolatka o tej samej wysokości i wadze ciała. Ujemny wynik T-score oznacza, że ​​gęstość kości jest mniejsza, natomiast dodatni wynik T-score oznaczałby, że gęstość kości jest silniejsza, niż gęstość kości osoby trzydziestoletniej. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ma włączyć system oceny T-score do standardowych metod diagnozowania osteoporozy.

Niedawno pojawił się nowy termin: „medyczna osteopenia”. Przedrostek „osteo-” odnosi się do „kości”, natomiast końcówka „-penia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „niedobór”. Dlatego też osteopenia oznacza uszkodzenie kości lub zmniejszoną gęstość kości. Osteoporozę i osteopenię można traktować jako części kontinuum utraty gęstości kości, gdzie osteoporoza stanowi bardziej poważną utratę masy kostnej wraz ze związanym z nią większym ryzykiem złamania kości, w porównaniu do osteopenii, gdzie istnieje zwiększone ryzyko złamań kości, jednak nie tak poważne, jak w przypadku osteoporozy.