Leczenie chirurgiczne martwicy jałowej kości

Niestety, większość ludzi, którzy mają drugi, trzeci lub czwarty stopień martwicy jałowej kości, będzie w końcu wymagało operacji całkowitej wymiany uszkodzonego stawu. Decyzja o całkowitej wymianie stawu należy zwykle do pacjenta. Lekarze zazwyczaj zaleca wykonanie operacji, jeśli stosowane leki są w stanie odpowiednio kontrolować bólu, oraz jeśli jakość życia danej osoby jest przez to znacznie ograniczona. Osoba starsza, która nie jest bardzo aktywna fizycznie, może mieć potencjalnie poważny etap czwarty martwicy jałowej kości, a odczuwać z tego powodu tylko niewielki dyskomfort.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Taka osoba raczej nie powinna poddawać się zatem operacji stawu. Potencjał niekorzystnych konsekwencji takiego zabiegu jest prawdopodobnie wyższy, niż korzyści, jakie miałaby ona otrzymać dzięki wymianie stawu (ponieważ nie odczuwa ona dużego dyskomfortu, ani nie wpływa to na jakość jej życia w bardzo dużym stopniu). Dla porównania, bardzo aktywny trzydziestolatek, który lubi wędrówki, ćwiczenia fizyczne i taniec, może mieć łagodniejszy przypadek na drugim etapie martwicy jałowej kości, a jednocześnie odczuwać poważniejsze problemy zdrowotne.

Jeżeli bowiem odczuwa on bardzo silny ból i nie jest w stanie swobodnie wykonywać czynności, które lubi, to w następstwie takiego faktu jakość jego życia może stać się znacznie ograniczona. Taka osoba powinna zatem rozważyć uzyskanie całkowitej wymiany stawu, ponieważ może to potencjalnie mieć ogromny wpływ na zmniejszenie lub nawet całkowite pozbycie się bólu, pozwalając tym samym powrócić do wielu wcześniejszych aktywności. Decyzja, aby uzyskać operację stawu, jest procesem bardzo złożonym, obejmującym szczegółową dyskusję z ortopedą na temat potencjalnych zagrożeń i korzyści.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Po wykonaniu takich operacji, jak całkowita wymiana stawu, lekarze zalecają, zażywanie leków przeciwbólowych, wykonywanie regularnych ćwiczeń fizycznych i przestrzeganie pozostałych zaleceń lekarskich. Wymiana stawu jest skomplikowaną procedurą, wykonywaną w znieczuleniu miejscowy. Polega ona na usunięciu elementu kości stawu, która zawiera zmiany martwicze, zastąpienie jej nowym podzespołem, zwanym protezą. Należy pamiętać, że druga część stawu również może wymagać wymiany. Współcześnie istnieje wiele rodzajów protez stawów, które są wykonywane przy użyciu wielu różnych materiałów (na przykład cementu, metali, i innych). Każdorazowe przydzielenie pacjentowi protezy wymaga szczegółowej oceny, dokonanej przez dobrego ortopedę, podejmowane w celu określenia, która metoda jest najlepsza w danym przypadku.

Pacjenci, którzy czują, że mogą wymagać wymiany chorego stawu z powodu martwicy jałowej kości, powinni znaleźć ortopedę specjalizującego się w obszarze, którego dotyczą objawy zapalenia i który wykonał już wiele podobnych zabiegów. Badania pokazują, że jednym z najlepszych predyktorów tego, jak dobrze operuje dany specjalista, jest liczba operacji, które przeprowadził. Przy podejmowaniu decyzji o zabiegu niezbędna jest uzyskanie obszernych informacji na ten temat od reumatologa oraz od lekarza podstawowej służby medycznej.

Zapytaj ich, którego chirurga polecają oni osobiście w kontekście operowania danego obszaru ciała (możesz na przykład zapytać ich, do kogo wysłaliby członka swojej rodziny). Innym sposobem, aby pomóc w dokonaniu tej decyzji, jest zapytanie o zdanie przyjaciół i rodziny. Nie obawiaj się też rozmowy z ludźmi, którzy otrzymali już protezy stawów: zapytaj ich, jakie były ich doświadczenia podczas zabiegu, kto dokonywał operacji i czy byli zadowoleni z jej wyniku.

Jednakże, należy zachować ostrożność podczas przeglądania ocen lekarzy w Internecie. W środowisku medycznym istnieje bowiem sporo kontrowersji w odniesieniu do dokładności tych stron, ponieważ recenzenci zwykle mogą dodawać komentarze anonimowo, bez ponoszenia za nie jakiejkolwiek odpowiedzialności. Do zamieszczania komentarzy na tych stronach bardziej skłonni są pacjenci, którzy mieli negatywne doświadczenia, w stosunku do liczby pacjentów, którzy mieli pozytywne doświadczenia.

Jednakże, może to być pomocne, aby sprawdzić, czy na tych stronach występuje pewna powtarzalność wyników. Na przykład, jeśli pewien lekarz, który miał liczne opinie na wielu stronach i zdecydowana większość jego ocen była pozytywne, to jest on prawdopodobnie lekarzem, który jest ogólnie lubiany i ceniony jako dobry specjalista. Jednakże, należy pamiętać o tym, że nawet najlepsi lekarze mogą mieć złe przypadki, ponieważ żadne terapie medyczne nie są w stu procentach skuteczne. Jeśli okaże się jednak, że dany lekarz miał liczne opinie na wielu stronach i zdecydowana większość z nich jest negatywna, będzie to lekarz, do którego powinno się podchodzić z pewną ostrożnością.

Po wybraniu odpowiedniego ortopeda, przejdź do wstępnej konsultacji w pełni przygotowany. Przynieś do gabinetu lekarskiego wszystkie wykonane zdjęcia rentgenowskie oraz wyniki badania MRI oraz wszystkie notatki sporządzone podczas ostatnich wizyt u Twojego reumatologa i lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (lekarze nazywają ten wykaz „notatkami postępu terapii”). Należy dostarczyć ortopedzie wykaz wszystkich swoich problemów medycznych, odwiedzonych gabinetów lekarskich i zażywanych leków, oraz wszelkie niedawne wyniki badań laboratoryjnych. Tak naprawdę, jest to dobra praktyka, aby dostarczać tego typu informacje do każdego nowego lekarza, z którym mamy się zobaczyć.

Przygotuj krótką listę pytań na temat zabiegu i poproś chirurga o udzielenie na nie odpowiedzi:

– Czy polecasz mi wykonanie operacji? Jeśli tak, to jakiego typu i dlaczego?

– Ile takich operacji przeprowadziłeś już w swoim gabinecie?

– Jeśli poddam się tej operacji, jakie są moje szanse na osiągnięcie dobrego wyniku (zmniejszenie bólu i zwiększoną zdolność do bycia bardziej aktywnym w życiu codziennym)?

– Jeśli poddam się operacji, jakie są moje szanse na pojawienie się powikłań po takim zabiegu? Jak często występują takie powikłania i jak bardzo są one groźne?

– Jeśli poddam się tej operacji, jak będzie wyglądał późniejszy proces rehabilitacji? Na jak długo będzie można spodziewać się zwolnienia z pracy?

Kolejna operacja wykonywana ze względu na martwicę jałową kości, która jest nieco kontrowersyjna, to rodzaj chirurgii zwany dekompresją rdzenia. Wiąże się to z chirurgicznym wywierceniem otworu na obszarze kości dotkniętej martwicy jałowej kości, aby zmniejszyć ciśnienie budujące się wewnątrz kości. Poprzez zmniejszenie tego ciśnienia w kości, chirurg ma nadzieję na spowolnienie postępującego pogorszenia się martwicy jałowej kości.

Przeprowadzone badania sugerują, że może to spowolnić lub zatrzymać postęp martwicy jałowej kości aż u pięćdziesięciu do siedemdziesięciu siedmiu procent pacjentów, u których wykona się ten zabieg we wczesnym okresie choroby (stopień zerowy, pierwszy lub drugi). Jednakże, jest to mimo wszystko inwazyjny zabieg chirurgiczny, a zatem decyzja o jego wykonaniu nie jest łatwa. Przy rozważaniu tego typu zabiegu, powinieneś pomówić z lekarzem, który ma doświadczenie w tej dziedzinie. Można również wykonać inne rodzaje operacji, na przykład przeszczepienie szpiku i procedurę nazywaną osteotomią. Wszystkie z tych opcji należy dokładnie omówić z doświadczonym chirurgiem ortopedycznym.