Leczenie zachowawcze (niechirurgiczne metody terapii) martwicy jałowej kości

Niechirurgiczne, konserwatywne zabiegi terapeutyczne obejmują stosowanie leków przeciwbólowych (takich, jak paracetamol, Tylenol), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz leków opioidowych. Aby zmniejszyć dyskomfort, można też próbować używania leków dostępnych bez recepty, ale jeśli okażą się one nieskuteczne, należy zwrócić się do lekarza po wypisanie recepty na silniejsze leki przeciwbólowe. Takie metody terapii nie są w stanie zrobić nic, by zapobiec pogarszaniu się stopnia zaawansowania martwicy jałowej kości, ale mogą potencjalnie zmniejszyć ból, poprawić zdolność do normalnego korzystania z dotkniętych schorzeniem stawów i poprawić ogólną jakość życia pacjenta.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Inną potencjalną metodą terapii martwicy jałowej kości jest zastosowanie kuracji alendronianem (Fosamax). Alendronian jest bisfosfonianem, stosowanym w leczeniu osteoporozy. Odnotowano kilka badań, które sugerowały, że przyjmowanie alendronianu może zmniejszyć progresję AVN, jeśli będzie przyjmowane w bardzo wczesnych stadiach choroby, jeszcze przed spłaszczenie powierzchni głowy kości udowej. Obecnie, tak naprawdę nie wiadomo, czy zażywanie preparatu rzeczywiście robi jakąś różnicę, czy też nie.

W jednym z przeprowadzonych badań wykazano, że dzięki zażywaniu alendronianu przez osiem lat opóźnił się czas wykonania koniecznej operacji – jednakże przyjmowanie preparatu nie zapobiega całkowicie konieczności wykonania takiego zabiegu chirurgicznego. Ponieważ zdecydowana większość osób, które zażywają alendronian, bardzo dobrze do toleruje, może on być dobrym rozwiązaniem dla tych, którzy mają wczesne etapy zaangażowania martwicy jałowej kości. Mając to na uwadze, z pewnością warto poprosić lekarza, aby rozważył przepisanie tego preparatu – w nadziei, że jego przyjmowanie może spowolnić progresję AVN.