Mononeuropatia w toczniu

Gdy toczeń zaatakuje jeden duży nerw obwodowego układu nerwowego, nazywa się to wówczas mononeuropatią (przedrostek „mono” znaczy „jeden”, „pojedynczy”). Jeżeli natomiast choroba zaatakuje kilka dużych nerwów, które nie są związane ze sobą (nerwów występujących w różnych częściach ciała), to stan taki jest nazywany mononeuropatią multipleksu.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Te typy neuropatii zwykle powodują połączenie osłabienia i drętwienie i / lub mrowienia w jednej części ciała. Pacjent może odczuwać dyskomfort w jednej nodze (na przykład nie jest w stanie unieść jej w górę), podczas gdy pozostałe mięśnie nóg działają dobrze – byłoby to zatem przykładem mononeuropatii. Jeśli ktoś ma natomiast spadek ruchomości prawej stopy, niezdolność do poruszania lewym nadgarstkiem i odczuwa mrowienie w tych dwóch kończynach, należałoby to uznać za mononeuropatię multipleks.

Jeśli jedna duża grupa zakończeń nerwowych pochodzących bezpośrednio z rdzenia kręgowego zaangażowana jest w chorobę, to nazywa się to chorobą korzeni nerwowych i jest uważane również za pewien rodzaj mononeuropatii. Problemy te są odczuwane najprawdopodobniej ze względu na zapalenie naczyń (zobacz: zapalenie naczyń krwionośnych), wywierających wpływ na prawidłowy dopływ krwi do tych konkretnych nerwów, powodując poważne uszkodzenia, co prowadzi do osłabienia i drętwienia.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Czasami w celu potwierdzenia diagnozy może być wykonana biopsja nerwów, zwłaszcza w nerwie łydkowym w nodze. Omawiane schorzenie traktuje się wysokimi dawkami steroidów i podawaniem innych środków immunosupresyjnych, takich jak azatiopryna, mykofenolan lub cyklofosfamid. Terapia lekami może potrwać bardzo długo – może upłynąć sporo czasu, aby pacjentowi udało się odzyskać wytrzymałość. Osiągnięcie maksymalnej poprawy może trwać nawet do roku. Przed rozpoczęciem leczenia należy określić tendencję rozwoju choroby oraz przewidzieć ciężkość uszkodzenia nerwu.

Na tej podstawie można oszacować długość trwania terapii oraz określić, czy całkowite wyleczenie jest w danym przypadku możliwe, czy też nie. Jeśli zanim choroba zostanie poddana leczeniu minie długi czas, lub jeżeli zaangażowanie schorzenia w organizmie jest szczególnie dotkliwe, w obszarze zagrożonym może pojawić się trwałe osłabienie i drętwienie.

1. Jeśli duża nerwów obwodowych wpływa na toczeń, jest to nazywane mononeuropatią. Jednym z najbardziej powszechnych form schorzenia jest tak zwane opadanie stopy, gdzie występują trudności w podnoszeniu stóp, powodując tym samym problemy z chodzeniem.

2. Jeżeli dwa lub więcej dużych nerwów jest zaangażowanych w toczniu, taki stan nazywa się mononeuropatią multipleks.

3. Najczęstszą przyczyną tych problemów jest zapalenie naczyń z powodu tocznia. Chorobę zazwyczaj traktuje się podawaniem wysokich dawek steroidów wraz z zastosowaniem innych leków immunosupresyjnych.