Syndrom demielinizacyjny w toczniu

Wiele nerwów ciała pokrytych jest bardzo cienką tkanką, zwaną osłonką mielinową. Celem tej osłonki jest zwiększenie prędkości przechodzenia impulsów elektrycznych w górę i w dół. Jeśli nastąpi utrata otoczki mielinowej, to taki stan nazywany jest demielinacją. Stwardnienie rozsiane (MS) jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą, która powoduje demielinizację nerwów ośrodkowego układu nerwowego. Stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

U ludzi, którzy mają toczeń, może rozwijać się demielinizacja w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, która będzie przebiegać dokładnie tak samo, jak w przypadku stwardnienia rozsianego. Niemożliwym jest powiedzenie, czy dany przypadek demielinizacji reprezentuje toczeń i wygląda jak stwardnienie rozsiane, czy może dana osoba posiada zarówno toczeń, jak i stwardnienie rozsiane. Zespół demielinizacyjny jest często określany jako „toczeń rozsiany”.

Najczęstsze objawy tocznia rozsianego to osłabienie i drętwienie rąk lub nóg, osłabienie lub drętwienie twarzy, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, drżenie, trudności z utrzymaniem równowagi i problemy z koordynacją rąk i nóg. Trudności z pamięcią i zły humor są kolejnymi wspólnymi problemami. Podczas komplikacji w postaci uszkodzenia nerwu wzrokowego, może wystąpić zapalenie głównego nerwu wzrokowego, co powoduje niewyraźne widzenie. Problemy te często pojawiają się i znikają w miarę upływu czasu, nasilając się i poprawiając bez żadnego wyraźnego powodu.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

W takich przypadkach zwykle jest wykonywane MRI mózgu. Toczeń rozsiany może pokazywać podobne wyniki do tych klasycznych w stwardnieniu rozsianym. Zaburzenia zwane tablicą diagnozowane są przez radiologa (specjalista, który czyta zdjęcia rentgenowskie) lub neurologa (lekarz, który specjalizuje się w zaburzeniach nerwowych). Bardzo pomocne może być również wykonanie przebicia lędźwiowego (tzw. Spinal Tap).

W pobranym podczas zabiegu płynie mózgowo-rdzeniowym można zauważyć podwyższenie określonego rodzaju białek układu odpornościowego, zwanych immunoglobulinami IgG, jak również obecność nieprawidłowego białka zwanego zasadowym białkiem mieliny i innego białka odpornościowego, zwane zespołem oligoklonalnym. U pacjentów, którzy mają stwardnienie rozsiane lub toczeń rozsiany, wspomniane substancje (immunoglobuliny, zasadowe białko mieliny i zespoły oligoklonalne) są substancjami tworzonymi przez układ immunologiczny w większych ilościach, Leczenie tocznia rozsianego zazwyczaj wymaga podawania wysokich dawek steroidów, a także stosowania środków immunosupresyjnych, takich jak azatiopryna lub mykofenolan.

Niektórzy ludzie z omawianym schorzeniem wykazują wysokie poziomy przeciwciał antyfosfolipidowych. Uważa się, że małe skrzepy krwi spowodowane przez zespół antyfosfolipidowy mogą być również odpowiedzialne za wystąpienie tocznia rozsianego – w takich przypadkach mogą być potrzebne rozcieńczalniki krwi, takie jak warfaryna.

1. Zespół demielinizacyjny powstały powodu tocznia wydaje się podobny do tego obecnego w stwardnieniu rozsianym. W obydwu przypadkach schorzenie powoduje zmieniające się w czasie objawy drętwienia, osłabienia i problemów z utrzymaniem równowagi, jak również trudności z mówieniem, myśleniem i chodzeniem.

2. W obrazie badania MRI widoczne są charakterystyczne „tablice”, a płyn rdzeniowy chorego zawiera białka często postrzegane w stwardnieniu rozsianym.

3. Innym terminem powszechnie stosowanym dla nazwania tego zespołu jest „toczeń rozsiany”.

4. Toczeń rozsiany leczony jest dużymi dawkami sterydów i leków immunosupresyjnych.