Zaburzenia rytmu serca (arytmia) w toczniu

Sposób, w jaki normalnie bije serce, wynika z impulsów elektrycznych, które podróżują wzdłuż układu nerwowego w systemie przewodzenia elektrycznego serca. Ten układ zapewnia, że zwykle obydwa przedsionki serca wypychają krew w tym samym czasie, a następnie znajduje się ona równocześnie w dwóch komorach. To również sprawia, że serce robi to w określonym tempie lub częstotliwości (co możemy zmierzyć jako bicie serca i obliczyć, ile razy serce bije na minutę).

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Prawidłowa regulacja bicia i sekwencji serca zachodzi po to, by rytmiczne skurcze przedsionków i komór mogły zapewnić, że odpowiednia ilość krwi będzie wysyłana przez płuca w celu absorbowania wystarczającej ilości tlenu, a następnie znajdzie się w tkankach w całym ciele, aby móc karmić i dotleniać wszystkie komórki ciała. Jeśli występuje jakakolwiek nieprawidłowość układu przewodzenia elektrycznego, w wyniku której aktywność elektryczna serca stanie się nienormalna, to serce może wówczas bić zbyt szybko lub zbyt wolno, albo kolejność skurczy przedsionków i rytmu komór w stosunku do siebie może być nieprawidłowa.

Jeśli którekolwiek z tych nietypowych zdarzeń nastąpi, serce będzie pompowało krew nieprawidłowo, powodując tym samym zmniejszenie przepływu krwi przez płuca i resztę ciała. Lekarze nazywają tę grupę problemów zdrowotnych, gdy energia układu przewodzącego serca działa nieprawidłowo, zaburzeniami rytmu serca lub arytmią. Określenie „arytmia” odnosi się do nieprawidłowego rytmu bicia serca. Przedrostek „a-” oznacza greckie określenie nazywające „brak” lub „braki”. W związku z tym, zaburzeniem rytmu serca jest brak normalnego rytmu bicia mięśnia sercowego. Istnieje wiele rodzajów arytmii. Do niektórych z popularnych nazw stosowanych dla arytmii należą: migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, zespół chorego węzła zatokowego, bradykardia (za wolne bicie serca) oraz tachykardia (za szybkie bicie serca).

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Jedno z badań zaprezentowanych na spotkaniu Heart Rhythm Society w roku 2011 wykazało, że u pacjentów z toczniem było o sześćdziesiąt pięć procent wyższe ryzyko wystąpienia migotania przedsionków w porównaniu do ludzi, którzy nie mieli tocznia. Problemy te mogą oczywiście występować ze względu na uszkodzenia towarzyszące stanowi zapalnemu w przebiegu tocznia. Jednakże, powszechnie występują one na skutek braku tlenu i substancji odżywczych dla systemu przewodzenia elektrycznego z powodu choroby wieńcowej. Te problemy mogą wystąpić również wtedy, gdy system przewodnictwa elektrycznego rozciąga się w sposób nienormalny. Może się wówczas zdarzyć, że mięsień sercowy stanie się grubszy i większy niż normalnie. Dzieje się tak z powodu choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego lub choroby zastawek serca.

Osoba, która ma arytmię bicia serca, może mieć bardzo różne objawy. Należą do nich zwłaszcza różne odmiany kołatania serca, gdzie człowiek może poczuć wzmożone bicie serca w klatce piersiowej. Można wówczas odczuwać szybsze lub bardziej nasilone bicie serca, niż normalnie. Tego typu przykłady kołatania serca są spowodowane nieprawidłowym biciem serca. Inne objawy pojawiają się z uwagi na problemy związane ze zbyt mało natlenioną krwią płynącą do płuc i reszty ciała. Może to obejmować odczuwanie bólu w klatce piersiowej, zawroty głowy lub zadyszkę. Jeśli objawy są na tyle poważne, dana osoba może nawet zemdleć, gdy wystąpi u niej ciężka postać arytmii serca.

Do zdiagnozowania arytmii serca zazwyczaj jest wymagane wykonanie badania EKG. Czasami lekarz poprosi też pacjenta o noszenie specjalnego urządzenia EKG o nazwie Holter. Urządzenie to może być noszone przez dwadzieścia cztery godziny lub dłużej, aby podnieść nawracający rytm mięśnia sercowego. Wiele rodzajów arytmii jest niewielkich i w ogóle niewymagających leczenia; podczas gdy w leczeniu zaburzeń rytmu serca, które są bardziej znaczące, potrzebne są leki. W ciężkich przypadkach, osoba z arytmią może wymagać wszczepienia jej pod skórę klatki piersiowej specjalnego stymulatora lub defibrylatora, aby upewnić się za jego pomocą, że serce pacjenta bije prawidłowo.

Niektórzy ludzie mogą też korzystać z kardiowersji elektrycznej, gdzie na klatce piersiowej umieszczane są elektrody, wysyłające do serca odpowiednio natężony prąd, aby spowodować, że będzie ono mogło funkcjonować prawidłowo. Pacjent podczas kardiowersji zazwyczaj poddawany jest sedacji za pomocą leków – tak, by mógł on czuć się tak wygodnie, jak to tylko możliwe, i nie odczuwać nieprzyjemnego porażenia prądem. Niektórzy ludzie mogą być nawet poddani procedurze zwanej terapią ablacji chirurgicznej, gdzie część systemu przewodnictwa elektrycznego zostaje zablokowana (patrz: ablacja), aby zapobiec w ten sposób występowaniu nadmiernych, niechcianych impulsów elektrycznych.