Zapalenie naczyń

Określenie „naczyniak” jest terminem medycznym, oznaczającym wystąpienie u pacjenta „zapalenia naczyń”. Gdy choroba ta pojawi się w jakimś naczyniu krwionośnym, powoduje zmniejszenie przepływu krwi przez to naczynie i wyciekanie płynu z naczynia krwionośnego. Zmniejszony przepływ krwi może prowadzić do niedotlenienia tkanek, które są zasilane przez to naczynie krwionośne: do tkanki zostaje doprowadzona niewystarczająca ilość tlenu i pożywienia z krwi, co prowadzi do pojawienia się bólu, a nawet obumarcia takiej tkanki. Z kolei wyciek płynu z naczynia krwionośnego do otaczającej je tkanki może spowodować powstanie obrzęku.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Niektóre organy ciała mają wiele naczyń krwionośnych dochodzących do niego z różnych stron w celu zapewnienia kilku dróg dopływu krwi do tych samych tkanek. Terminem medycznym na opisanie tego stanu jest „zabezpieczenie dopływu krwi do tkanki”. W przypadku wystąpienia zapalenia naczyń obecnego tylko w jednej sekcji naczyń krwionośnych, inne tkanki będzie nadal uzyskiwały odpowiednią ilość tlenu i pożywienia. Dlatego też zapalenie naczyń nie musi powodować żadnych dostrzegalnych problemów – p właśnie dzięki temu swoistemu zabezpieczeniu stałego dopływu krwi do najważniejszych tkanek ciała.

Zapalenie naczyń u osób z SLE może wystąpić w każdym narządzie ciała, ale jest bardziej powszechne w niektórych miejscach, niż w innych. Skóra jest zdecydowanie najczęściej dotykanym obszarem powstawania takiego zapalenia. Terminem medycznym na określenie tego stanu jest „zapalenie naczyń krwionośnych skóry. Zapalenie naczyń jest znacznie mniej powszechne w innych częściach ciała, ale może wystąpić również z tyłu oka (naczyniak siatkówki) oraz w przewodzie pokarmowym (zapalenie naczyń krezki). Rzadziej zapalenie naczyń może występować w obrębie nerek i układu nerwowego.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Czasami niezbędne jest wykonanie biopsja, aby lekarz mógł poprawnie zdiagnozować obecność choroby. Lekarz może również nakazać wynonanie angiogramu. Jest to specjalny rodzaj badania rentgenowskiego, w którym radiolog wstrzykuje pacjentowi specjalny barwnik, pojawiający się następnie na zdjęciu rentgenowskim żył i tętnic. Zapalenie naczyń można wówczas zaobserwować jako obecność obszarów przewężeń i dylatacji naczyń krwionośnych. Ludzie, którzy mają zapalenie naczyń narządów wewnętrznych (takich jak nerki i wątroba) i układu nerwowego, zwykle są bardzo chorzy i wymagają podawania wysokich dawek sterydów, wraz z silnymi lekami immunosupresyjnymi, takimi jak azatiopryna, mykofenolan lub cyklofosfamid.

Pojawienie się zapalenia naczyń w przebiegu SLE może czasami wynikać z obecności u pacjenta nieprawidłowych białek, zwanych krioglobulinami. Lekarz diagnozuje ten stan na podstawie badania krwi, który może pozwolić mu zmierzyć stężenie krioglobuliny we krwi. Jeśli takie białko faktycznie jest obecne, to zalecane jest podjęcie szczególnej forma leczenia nazywanej aferezą (lub plazmaferezą). Może to być konieczne, aby móc przefiltrować krioglobuliny z krwi danej osoby.

1. Określenie „naczyniak” jest terminem używanym do nazywania zapalenia naczyń krwionośnych.

2. Organem ciała, który najczęściej dotykany jest zapaleniem naczyń w przypadku ​​tocznia, jest skóra.

3. W zapalenie naczyń czasami są zaangażowane krioglobulinami. Są to immunologiczne białka systemowe, które zlepiają się ze sobą w chłodnych częściach ciała.

4. Jeżeli choroba jest na tyle poważna, zapalenie naczyń może spowodować zmniejszenie przepływu krwi do danego narządu, co prowadzi do bólu i śmierci tkanek. Zapalenie naczyń może również spowodować wyciek cieczy z naczyń krwionośnych, powodując tym samym obrzęk tkanek uczestniczących w obiegu krwi na danym obszarze zapalnym.

5. Łagodne przypadki zapalenia naczyń obejmujące skórę mogą nie wymagają podejmowania żadnego leczenia. Natomiast bardziej poważne przypadki (zwłaszcza, jeśli mają one wpływ na narządy wewnętrzne) mogą wymagać zastosowania sterydów lub mocniejszych leków immunosupresyjnych, takich jak azatiopryna, metotreksat, mykofenolan lub cyklofosfamid.