Zapobieganie upadkom w toczniu

Jest to jeden z najważniejszych, jednak często pomijanych środków zapobiegających złamaniom kości w osteoporozie. Przede wszystkim powinien być on stosowany przez osoby, których kości są kruche i które znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka upadku. Dotyczy to na przykład takich osób, jak te, które mają problemy z utrzymywaniem równowagi, trudności z chodzeniem, lub mają osłabienie stawów w nogach i plecach.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Jeśli znajdujesz się na sterydach, takich jak prednizon lub metyloprednizolon, powinieneś szczególnie intensywnie starać się zapobiegać osteoporozie. Zażywanie sterydów znacznie zwiększa bowiem ryzyko zachorowania na osteoporozę. Dzieje się to z uwagi na kilka różnych czynników. Po pierwsze, leki steroidowe powodują, że jelita zaczynają wchłaniać mniejsze ilości wapnia (na szczęście, regularne zażywanie witaminy D pomaga odwrócić problem zmniejszonej absorpcji wapnia z powodu sterydów). Sterydy powodują także stan, gdy nerki wydalają więcej wapnia, niż w rzeczywistości powinny.

W związku z tym, w organizmie osoby pobierającej steroidy istnieje mniej wapnia z powodu mniejszej absorpcji pierwiastka połączonej z większym jego wydalaniem przez nerki. Ponadto, sterydy blokują prawidłowe funkcjonowanie komórek kości w celu wytwarzania przez nie odpowiednich składników kostnych. Przyjmowanie leków sterydowych faktycznie może zmniejszyć aktywność osteoblastów (komórek, które są istotne dla wytwarzania nowej kości) oraz zwiększyć aktywność osteoklastów (które są komórkami niszczącymi kości). Nie tylko zatem osoby biorących sterydy mają mniej wapnia w ich ciałach, ale ich kości mogą się też uszkodzić same (z powodu większej liczby osteoklastów i mniejszej ilości osteoblastów).

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Szanse utraty gęstości kości, rozwoju osteopenii i osteoporozy oraz złamania kości są również uzależnione od dawek sterydów, jakie są przyjmowane. Zagrożenie dla utraty siły kości z powodu codziennych dawek sterydów utrzymuje się tak długo, jak będą one przyjmowane. Utrata tkanki kostnej może się rozpocząć w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia zażywania sterydów, a następnie wzrastać (zwłaszcza w ciągu pierwszych sześciu miesięcy od rozpoczęcia stosowania leku). Innym problemem leczenia steroidowego jest możliwość wywołania przez nie osteopenii, w której kości człowieka nie są tak silne, jak powinny.

Dzieje się to ze względu na nieprawidłową architekturę kości. Na przykład, jeśli ktoś przyjmował prednizon w dawce 10 mg na dobę przez okres sześciu miesięcy i ma T-score=1,5 w teście skanowania kości DXA, jej kości nie będą już tak silne, jak w przypadku innej osoby w tym samym wieku, która otrzyma podobny wynik T-score=1,5, lecz nie będzie przyjmowała sterydów. Steroidy mogą spowodować zaburzenia funkcjonowania komórek budujących kości, których struktura stają się wówczas słabsza w porównaniu z kośćmi ludzi niezażywających sterydów. Stosowanie steroidów sprawia, że w strukturze kości powstają mniejsze podpory i większe szczeliny (otwory), dzięki czemu stają się one słabsze.

Każdy pacjent z toczniem, który zażywa sterydy, powinien ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących zapobieganiu osteoporozie (patrz: Tabela 24.6). American College of Rheumatology (ACR) w 2010 roku zaleciło, aby pacjenci na sterydach przyjmowali więcej wapnia i witaminy D, niż ludzie, którzy nie biorą sterydów. Osoby, które stosują sterydy, powinny przyjmować 1200 mg do 1500 mg wapnia dziennie, niezależnie od wieku i płci. Ta zwiększona dawka pierwiastka jest zalecana ze względu na fakt, że sterydy powodują mniejsze wchłanianie i zatrzymywanie wapnia w organizmie w stosunku do normalnego człowieka.

ACR zaleciło również, by poziom witaminy D 25-OH we krwi utrzymywał się powyżej 30 ng / dl (zamiast 20 ng / dl, czyli wielkości zalecanej przez Instytut Medycyny). Ten wyższy poziom witaminy D pomoże jelitom we wchłanianiu większej ilości wapnia, a także może pomóc w utrzymywaniu silniejszych kości. Jeśli natomiast jesteś jednym z tych niewielu ludzi, którzy mają toczeń, a którzy mają normalny poziom witaminy D, to ACR zaleca przyjmowanie od 800 do 1000 IU witaminy D3 dziennie przez jedzenie odpowiedniej żywności (patrz: Tabela 24.8) lub suplementów diety (jeśli jesteś na sterydach).

Udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy należy również brać dodatkowe leki wzmacniające kości, jest dość skomplikowane i trudne. W 2010 roku, ACR podało zaktualizowane zalecenia dotyczące stosowania dodatkowych leków u chorych przyjmujących preparaty sterydowe. Jednak te zalecenia są trudne do odtworzenia tutaj w łatwy do zrozumienia sposób. Najważniejsze jest jednak to, że sprawę każdego człowieka należy rozpatrywać indywidualnie, ponieważ ryzyko dla pojawienia się osteoporozy i złamanych kości zależy od wielu czynników, takich jak wiek, płeć, masa ciała, przyjmowanie sterydów oraz wiele innych czynników ryzyka złamania kości.

Dla oceny ryzyka złamania kości bardzo pomocne może być skorzystanie z formuły FRAX: ponieważ jeśli istnieje zwiększone ryzyko na podstawie tych obliczeń, decyzja o podjęciu leków na osteoporozę staje się łatwiejsza. Jednakże, nawet formuła FRAX nie jest w pełni dokładna w odniesieniu do ludzi, którzy biorą sterydy. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest to, że steroidy zazwyczaj powodują utratę kości, zachodzącą głównie w kościach kręgosłupa zlokalizowanych ponad biodrami. Natomiast równanie FRAX odnosi się najczęściej do pomiaru gęstości kości udowej. Dlatego też wynik badania FRAX może lekceważyć obecność ryzyka dla możliwości złamań kości u ludzi, którzy są na sterydach. Jednakże, na podstawie mojego własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że większość ludzi, którzy zażywają więcej niż 7,5 mg prednizonu (lub 6 mg metyloprednizolonu) dziennie, prawdopodobnie powinna zażywać jednocześnie specjalistyczne leki na osteoporozę. Pacjenci, którzy są szczególnie narażeni na zwiększone ryzyko złamań kości i osteoporozy, powinni brać takie leki, nawet jeśli przyjmują oni znacznie niższe dawki sterydów. Bardzo ważnym jest, aby omówić dokładnie tę kwestię z reumatologiem.