Zespół przeciwciał antyfosfolipidowych i ciąża w toczniu

Jak już wspomniano kobiety, które są pozytywne dla obecności przeciwciał antyfosfolipidowych (takich, jak auto-przeciwciała antykardiolipinowe, antykoagulant tocznia i beta-2 glikoproteina) mają zwiększone ryzyko wystąpienia poronienia podczas ciąży. Dzieje się tak z powodu wspomnianych przeciwciał, które powodują krzepnięcie krwi w łożysku (łożysko jest organem, z którym poprzez pępowinę płód łączy się z matką w celu dostarczania mu krwi matki).

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Pojawiające się skrzepy krwi mogą wówczas przerwać przepływ krwi między matką a płodem, powodując śmierć i poronienie płodu. Kobiety, które mają korzystne wskaźniki dla obecności tych przeciwciał, są również narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia u nich stanu przedrzucawkowego i rzucawki w całym okresie ciąży. Jak omówiono wcześniej, stan przedrzucawkowy i rzucawka zwiększają przy tym szanse na posiadanie przedwczesnego porodu, poronienia lub urodzenia martwego dziecka.

U większości kobiet, które mają toczeń i które są pozytywne dla przeciwciał antyfosfolipidowych, nie rozwijają się poronienia. Jednak u tych, w których zdarzają się takie sytuacje, problemy te mają jeszcze większe prawdopodobieństwo powtórzenia się podczas kolejnych ciąż. Jeśli kobieta, która ma toczeń, jest dodatnia dla tych przeciwciał, ale nie miała problemu z poronieniami, lekarz może zalecić jej przyjmowanie niewielkiej dawki aspiryny (takiej, jak 81 mg dziennie), co może rozrzedzać krew i dawać nadzieję na zapobiegnięcie problemom z nieprawidłowym krzepnięciem krwi.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Poronienia przed dziesiątym tygodniem ciąży pojawiają się często nawet u zdrowych kobiet. Przez większość czasu dzieje się tak z powodu zaburzeń genetycznych zarodka (zarodkiem nazywa się narodzone dziecko przed jedenastym tygodniem ciąży). W związku z tym, jedno lub dwa wczesne poronienia w ciągu pierwszych dziesięciu tygodni ciąży nie mogą być uważane na pojawiające się ze względu na obecność tych przeciwciał w organizmie matki.

Jednakże, jeśli kobieta, która ma te przeciwciała, będzie miała trzy lub więcej wczesnych poronień (jeśli nie było żadnych nieprawidłowości genetycznych, kiedy zbadano embrion), wtedy u takiej osoby jest diagnozowany zespół przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL). Ponadto, u kobiety zostaje zdiagnozowany aPL, jeśli nastąpił jakikolwiek przypadek śmierci płodu. W przeciwnym razie stwierdza się, że poronienie po dziesiątym tygodniu ciąży nastąpiło z nieznanych powodów (takich, jak brak nieprawidłowości genetycznych). Natomiast przypadki przedwczesnych porodów wiąże się z pojawieniem się stanu przedrzucawkowego, stanu rzucawkowowego albo problemów z łożyskiem.

U kobiet w ciąży, które mają problemy ze względu na aPL, można stosować silniejsze rozcieńczalniki krwi. Zwykle stosuje się leki zawierające heparynę (zarówno osobno, jak i w połączeniu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego). Utrzymanie krwi w formie rozrzedzonej za przyczyną tych leków może znacznie zwiększyć szanse na posiadanie normalnej ciąży i prawidłowego porodu.

Oczywiście, jeżeli dana kobieta ma aPL i zakrzepy krwi powstałe jeszcze przed ciążą, na które brała leki przeciwzakrzepowe, to powinna ona nadal brać leki przeciwzakrzepowe także w czasie ciąży, aby zapobiec tworzeniu się nowych zakrzepów krwi. Jednakże, stosowaną uprzednio warfarynę (Coumadin) zmienia się na lek zwany heparyną, ponieważ warfaryna może powodować pojawienie się nieprawidłowości płodu.

1. Trzydzieści do pięćdziesięciu procent kobiet, które mają toczeń, wykazuje pozytywny wskaźnik obecności u nich przeciwciał antyfosfolipidowych.

2. Badania, na podstawie których można zidentyfikować przeciwciała antyfosfolipidowe, to fałszywie dodatnie testy na kiłę, testy przeciwciał antykardiolipinowych, testy na antykoagulant tocznia, testy na przeciwciała beta-2 glikoproteiny i testy na przeciwciała fosfatydyloseryny.

3. Jeśli kobieta uzyska dodatnie wyniki dla obecności któregokolwiek z tych przeciwciał, a miała trzy lub więcej poronień przed dziesiątym tygodniem ciąży lub urodziła martwe dziecko po dziesiątym tygodniu ciąży, to (w przypadku braku nieprawidłowości genetycznych zarodka lub płodu oraz braku stanu przedrzucawkowego lub stanu rzucawkowego), stwierdza się, że ma ona zespół antyfosfolipidowy (aPL).

4. Kobiety, które mają sPL powodujące problemy z ciążą, będą mogły mieć bardziej udaną ciążę, jeśli będą przyjmowały małe dawki heparyny w czasie całej ciąży.

5. Kobiety, które są korzystne dla obecności tych przeciwciał, ale które nie mają aPL, mogą zmniejszyć ich szanse na poronienie poprzez zażywnie niskich dawek aspiryny w czasie całej ciąży. Jednakże, zanim przystąpią do zażywania jakichkolwiek preparatów, bezwzględnie powinny one omówić to z ich reumatologiem i / lub ginekologiem.